Archival resources online szukajwarchiwach.pl

Akta stanu cywilnego Okręgu Bóżniczego Kleczew (pow. koniński)

Archiwum Państwowe w Poznaniu Oddział w Koninie
Księgi metrykalne gminy żydowskiej Kleczew (pow. koniński) 1808-1911
- brak danych - 1808 - 1815
1817 - 1817
1820 - 1821
1825 - 1827
1829 - 1877
1879 - 1881
1883 - 1883
1886 - 1887
1889 - 1889
1891 - 1893
1895 - 1900
1902 - 1902
1904 - 1905
1908 - 1908
1911 - 1911
- brak danych - tak
urzędy stanu cywilnego i akta metrykalne - akta metrykalne polski
rosyjski
inwentarz książkowy Yes system ZoSIA
System rejestracji stanu cywilnego obowiązujący w latach 1808-1939/1945 na ziemiach polskich wchodzących w skład Księstwa Warszawskiego i następnie Królestwa Polskiego.
Do 1808 r. na ziemiach polskich nie istniał system rejestracji stanu cywilnego osób wyznania mojżeszowego. W 1808 r. na obszarze Księstwa Warszawskiego wprowadzono pierwszy na ziemiach polskich, oparty na francuskim Kodeksie Napoleona, system rejestracji stanu cywilnego, który w założeniach miał być świecki i niezależny od wyznania, a akty stanu cywilnego mieli sporządzać i prowadzić świeccy urzędnicy stanu cywilnego. W praktyce, m.in. z braku wykształconych osób, często obowiązki urzędników stanu cywilnego powierzano duchownym właściwym ze względu na miejsce, w którym zaistniał fakt stanowiący przesłankę do sporządzenia danego aktu. Duchowni ci właściwi byli również w zakresie rejestrowania stanu cywilnego osób wyznań niechrześcijańskich, w tym wyznania mojżeszowego.
Obowiązujący od 1826 r. Kodeks Cywilny Królestwa Polskiego utrzymał rejestrację świecką w odniesieniu do religii niechrześcijańskich, w tym. judaizmu, którą sprawowali burmistrzowie lub inni wyznaczeni urzędnicy municypalni. W 1830 r. wyznaczono okręgi urzędów stanu cywilnego, pokrywające się z jednym lub kilkoma okręgami dozorów bóżniczych, a akty stanu cywilnego urzędnik sporządzał na podstawie prowadzonej przez wyznaczonych rabinów tzw. księgi zapisów (posiadała wiele cech księgi stanu cywilnego).
W okresie międzywojennym (1918-1939) utrzymano rozwiązania przejęte po zaborcach, tzn. obowiązywał religijny system rejestracji stanu cywilnego. Stan cywilny ludności wyznania mojżeszowego w dalszym ciągu rejestrowali urzędnicy świeccy.
W 1940 r., na terenach włączonych do państwa niemieckiego (III Rzeszy) w 1939 r., religijny system rejestracji stanu cywilnego zastąpiono systemem świeckim, tzn. utworzono na wzór niemiecki okręgi i urzędy stanu cywilnego, a sporządzanie aktów stanu cywilnego powierzono świeckim urzędnikom, działającym na podstawie niemieckiego prawa o rejestracji stanu cywilnego.
Po wyzwoleniu spod okupacji niemieckiej na krótko (1944/1945 r.) częściowo przywrócono rejestrację stanu cywilnego na zasadach obowiązujących przed 1940 r. Natomiast od 1946 r. ujednolicono na obszarze całego państwa polskiego prowadzenie rejestracji stanu cywilnego wprowadzając świeckie okręgi i urzędy stanu cywilnego.
W zasadzie przez cały omawiany okres urzędnik stanu cywilnego lub osoba pełniąca jego funkcje, prowadził dwa egzemplarze ksiąg stanu cywilnego, zwanych też rejestrami. W pierwszym, tzw. unikacie, w odrębnych księgach zapisywano jeden rodzaj zdarzeń, tzn. akty urodzeń, akty małżeństw i akty zgonów. Poszczególne księgi prowadzono nawet przez wiele lat, do wyczerpania wolnych kart. Natomiast drugi egzemplarz, tzw. duplikat, składał się z jednorocznych ksiąg, w których w osobnych częściach zapisywano akty urodzeń, akty małżeństw i akty zgonów. Obok wspomnianych ksiąg (rejestrów) urzędnik stanu cywilnego gromadził dokumenty potwierdzające zdolność prawną osób do zawarcia małżeństwa, tzw. alegata lub aneksy. Z reguły były to odpisy aktów urodzenia, akty znania, odpisy aktów zgonów nieżyjącego współmałżonka, a czasami także zapowiedzi wygłaszane w parafii.
Do 1866 r. językiem urzędowym, w jakim sporządzano akty stanu cywilnego był język polski, następnie, do około 1916 r., obowiązującym był język rosyjski. W okresie tym w aktach stosowano podwójną datację według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego. W okresie istnienia państwa polskiego językiem urzędowym był język polski, natomiast w czasie okupacji niemieckiej (1940-1944/1945) język niemiecki.
Podział na serie:
Akta urodzeń, rejestry urodzeń, daty skrajne: 1808-1895, 4 j.a.
Zapowiedzi, akta małżeństw, alegata, daty skrajne: 1821-1875, 37 j.a.
Akta zgonów, daty skrajne: 1821-1825, 2 j.a.
Księgi łączne, daty skrajne: 1809-1911, 70 j.a.
Inw. ks. - system ZoSIA. W zbiorze zmikrofilmowano 45 j.a. o sygn.: 4 (nr 0 9572), 5-8 (nr 0: 9574-9577), 9 i 10 (nr 0 9585), 11, 13, 15-18, 20-23, 25, 27, 29, 31, 33-34, 36, 38, 40, 42, 44, 46, 48, 50, 53, 55, 57, 59 (nr 0: 9586-9613), 65, 85-89, 91-95 (nr 0: 58791-58801

Amount of archival material

113

112

0

0.97

0.96

0.00

Amount of non-archival material

0

0.00

- brak danych -